now an electronics engineer…
a movie director, Francis Ford Coppola, once said,
time is the lens through which dreams are captured
after five and a half years of hardships and determination, i have finally captured one of mine.
indeed, it was a sensational victory. it was because i knew i have pushed myself so hard but then taking the board exam made me feel quite unready, yet prayers had a deliberate effect and God lift me to where i am today. and so before anything, glory be unto God.
out of 4,322 ECE graduates who took the board exam last october 26 & 27, only 1131 was able to grab the victory. twenty six percent passing percentage. (normally, ece board exams have 30% passing percentage)
and out of 22 board takers from our university, only 5 of us made it. sadly.
. . .
. . .
after thanking our Father in Heaven, i would then thank my parents, mama at papa, for their undying support (as in). to my tita penny (who resides in manhattan, new york) for her extreme financial support for every single thing that i need. to my sisters, ate & amy. also to my relatives who are always saying that i can do it. to my housemates in manila. to may classmates. and to EDGE review center.
. . .
as what i have written in my previous post, “God will pursue His purpose for me.” He just pursued it. and still pursuing it for me.
. . .
Filed under: board exam review, engineer | 8 Comments
Tags: board passer, ece, ece board exam october 2009, edge review center, engineer, success
chronicles on ondoy
España, Manila | Sept. 26España, Manila | Sept. 26
nagsimula ang malakas na ulan na nagresulta sa mataas na tubig hindi lang sa españa kundi sa mga kalye samen tulad ng galicia st. at p. noval. buti na lang at nasa 3rd floor ang apartment na tinitirhan ko. 3pm na nung biglang nawala ang kuryente. naputol na ang pagrereivew ko.
7pm. naisipan namin ni rob na lumusong na muna sa baha para bumili ng pagkain. halos hanggang bewang ang tubig sa galicia at p.noval. hanggang dibdib naman ang tubig sa españa. lubog na ang mga sasakyan, windshield na lang ang nakikita.
España, Manila | Sept. 27
gumising ako ng 7am para tingnan kung mababa na ang tubig dahil sasamba ako. wala nang tubig sa st. namen, san perfecto. pero pagdating ko sa p.noval, hanggang tuhod pa pala, at nalaman ko na hanggang bewang pa ang tubig sa españa. bumalik na lang ako at naghintay.
walang kuryente. walang tubig. walang komunikasyon. walang balita. ni hindi ko man lang alam ang pangalan ng bagyo.
12pm na nang maisipan ko nang umuwi. si rob at jazen sumabay narin. nag LRT kame at naghiwalay na kame dahil bumaba sila sa katipunan station. nakarating ako sa santolan station hanggang sa nalaman ko na lang na wala pala ‘kong masasakyan.
Cainta, Rizal | Sept. 27
sumabay ako sa mga naglalakad hanggang sa makarating ako sa sta. lucia mall. nakita ko ang maraming tao na naghahantay. ng ano? hindi ko alam. siguro hinihintay nilang magsimula nang makagapang ang mga sasakyan. tinuloy ko ang paglalakad.
bago pa ako makalayo sa sta. lucia, nagsimula ko nang maramdaman ang mga sugat ko sa paa dahil sa tsinelas. tiniis ko muna. hanggang sa makarating na ‘ko sa karangalan at nagsimula nang lumusong sa hanggang tuhod na baha. hanggang sa ang hanggang tuhod na baha ay naging hanggang bewang na. hanggang sa ang hanggang bewang na baha ay hanggang dibdib na.
isa lang ang nasa isip ko. ang makauwi. at kung kaya pa ay makahabol sa pagsamba. iniingatan ko rin na wag mabasa ang dala kong backpack na puno ng mga damit (na labahin) at mga reviewers ko.
nung nasa kalagitnaan na ‘ko ng karangalan sa cainta, nakita ko ang delubyong hatid ng bagyong hanggang sa mga oras na ‘yon ay hindi ko alam ang pangalan. lubog ang mga sasakyan. lubog ang mga establishments. lubog ang mga bahay. kasama pang nagbibigay ng delubyo ang pag-agos ng tubig sa ibang parte ng karangalan na siguradong kayang kumitil ng mga buhay. mabuti na lang at may mga tao na naglagay na ng mga lubid na pwedeng kapitan para wag kaming matangay ng agos.
bago ko pa dinanas yan ay nakasalubong ko pa ang mga tao na bumabalik na at sinasabi na “grabe ung lalim dun! lakas pa ng alon. hindi namen kaya lumusong kaya bumalik na lang kame.” medyo panghihinaan ka pag narinig mo ‘yon. napahinto ako at napaisip kung itutuloy ko ang paglusong sa baha. nakita ko na lang ang sarili ko na lubog parin sa tubig baha at nagsisimula nang maglakad ulit.
nakarating ako sa village east at ang tubig ay hanggang lagpas bewang narin. nagsisimula nang sumakit ang paa ko. dagdag pa ang hapdi na dulot ng mga sugat. tuloy parin ang lakad.
nakarating ako sa junction, cainta. masarap narin sa pakiramdam dahil alam kong mga 30 minutes na lakad ay nasa valley golf na ko, at isang sakay na lang ay nasa bahay na. hanggang bewang ang tubig sa junction pero naging hanggang tuhod na lang pagdating sa tapat ng meralco. hanggang sa mawala ang tubig. pero nang makarating na ‘ko sa kasibulan village, delubyo nanaman. hanggang lagpas bewang nanaman ang dinanas kong baha. ang malala pa eh amoy gaas na ang tubig. galing ata sa mga trak na na-stranded.
nalagpasan ko ang mga baha at narating ko ang don mariano subdivision, nagkita kame ng dati kong kaklase. kumain muna kame sa mini stop sa valley golf at nagkwentuhan pa. awang awa sya sa itsura ko. hindi ko sya masisisi, kahit ako awang awa din sa sarili ko. nakapaa parin ako dahil hindi ko maisuot ang tsinelas ko dahil sa mga sugat.
naghiwalay na kame at nang sasakay na ‘ko ng valley view service, nakita ko si papa at ate, naka motor. nagulat sila at sabing kagabi pa sila nag-aalala saken. alalang-alala na daw pati mga kamag-anak namen. tumawag na daw sila pati sa may-ari ng apartment na inuupahan ko. at na touch naman ako. =)
. . .
ang totoo, konti lang ang dinanas kong hirap kung ikukumpara sa iba pa nating kababayan. may mga nawalan ng ari-arian. mga nawalan ng bahay. at ang pinakamasaklap sa lahat, may mga binawian pa ng buhay. marami.
hanggang sa mga oras na isinusulat ko ang post na ‘to (sa notepad muna dahil wala paring internet), marami paring mga pilipino ang nagtitiis parin ng gutom dahil sa pagka-stranded sa kani-kanilang mga lugar. naghihintay, at naghihintay lang sa pag-asang may makakarating na rescue team sa kanila.
mabuti na lang at maraming mga pilipinong may kakayanang tumulong ang nag-aabot ng kanilang mga kamay para sa mga kababayan nating nasalanta. at ako, ang panalangin na sana ay mabilis tayong makabangon sa delubyong dinanas ng ating bansa.
[written: sept. 27, 09 | 7:39pm]
Filed under: chronicles | 9 Comments
Tags: bagyo, baha, cainta, delubyo, españa, ondoy, tragedy, typhoon
the last month
one month to go and i’ll be facing the board exam. i’m saying that straight and simple. because i don’t exactly know how to express what i feel. or rather i must say that i don’t even know what i’m feeling right this moment. am i nervous? am i sure? to fail or to pass?
our review instructor told us before “kapag last month na ang pakiramdam parang wala kang inaral.” he’s right. i’m already reviewing for 5 months and for this last month i feel quite empty! in spite of that i know that my heart is still pumping. pumping not just blood but also with strong motivation that i can pursue this dream and snatch the victory.
A dialogue by Harvey Dent in ‘The Dark Knight’ resounds to me:
the night is darkest just before the dawn
indeed it is the darkest, not just literally but figuratively in life. i’m now facing the darkest night and the darkest hours, wherein i need to push myself to the maximum; having almost no rest, ihi lang ang pahinga. yet after this, i know, that the dawn is coming, illuminating my way to the soil of success.
Filed under: board exam review | 13 Comments
Tags: board exam, ece board exam 2009, edge review center, review
Natapos Ko Na Ang Aking Takbuhin
Buhay ko ay malapit nang magwakas
Halos lubos na ang taglay na lakas
Ngunit di ako papayag lumipas
Pag-ibig ko sa Diyos na sadyang wagas
Ang tanging hangad ko’y wag Syang biguin
Sa layunin Nya nang ako’y suguin
Salamat sa Diyos sa tulong sa akin
Natapos ko na ang aking takbuhin
Sa pagpanaw mo kami ay nagluksa
Tumangis, nanimdim, kami’y lumuha
Pagkat tunay ka naming minamahal
At pagibig mo sa amin ay sakdal
Kung sa iba’y hindi nasugo
Sa amin ay tugon
Kami ang katibayan
Kami ang natatakan
Ang gawang sayo’y pinagawa
Syang patotoong di maitatatwa
Sa amin ay sinugo ka ng Ama
Upang sa Iglesia kami ay madala
Purihin, purihin ang Diyos
At manalig tayo
Di Nya tayo iiwan
Tayo’y alalayan
O Diyos tulungan Mo akong lingkod mo
Wala na ang aking amang gabay ko
Wag Mo akong iwan sa mundong ito
Patuloy akong magtiwala Sayo
Sumusumpa at nangangako ako
Ang Iglesiang ito ay iibigin ko
Aakayin at ihahatid ko Sayo
Tatapusin ko rin ang aking takbo
Katawan mang ito maging isang hain
Kahit mga buto’y madurog narin
Buhay na taglay ko’y handang gugulin
Matupad ko lang, matupad ko lang
Matupad ko lang ang aking tungkulin
. . .
Performed by the INC Sanctuary Choir
Lyrics by: Bro. Bienvenido C. Santiago Sr.
Music by: Mr. Ryan Cayabyab
. . .
video posted by: a07311976
Filed under: Iglesia ni Cristo | 13 Comments
Tags: Bro. Bienvenido Santiago Sr., Iglesia ni Cristo, INC Sanctuary Choir, Ka Eduardo V. Manalo, Ka Eraño G. Manalo, ka Erdy, natapos ko na ang aking takbuhin lyrics, Ryan Cayabyab
Mananatili
Habang may buhay ay mananatili
Igupo man ng kapanglawan ang mga sandali
Ng paglisan ng tagapamahalang sa Iglesia’y nanguna
Maihatid sa karapatan mga hinirang ng Ama
.
Hangga’t may lakas ay magpapatuloy
Mananatiling pananampalataya ay dadaloy
Upang pagpapagal nya at ng Sugo ay di masayang
Hanggang kami’y makabahagi sa pangakong kaligtasan
.
Sa pagpanaw ng mahal naming tagapamahala
Ay hindi naman papanaw aming pag-asa
Na isang araw lahat ng dalamhati ay wala na
At sa bayang banal kami’y muling magsasama.
.
-gerald escolar dela cruz
. . .
Filed under: Iglesia ni Cristo, poem | 8 Comments
Tags: Iglesia ni Cristo, Ka Eraño G. Manalo, ka Erdy, Tula para sa Ka Erdy
Dalamhati
Kahapon, Agosto 31, 2009, sa ganap na ika 3:53 ng hapon, sa edad na 84, ang Tagapamahalang
Pangkalahatan ng Iglesia ni Cristo, ang kapatid na Eraño G. Manalo, ay pinagpahinga na ng Panginoong Diyos.
Papaanong hindi tatangis ang aking puso gayong ang tagapamahalang pangkalahatan na syang pangunahing nagmamalasakit sa kapakanan ng buong Iglesia ay hindi na namin makakapiling. Ni hindi ko man lang nakadaupang palad ang ka Erdy, o nakita man lang sa personal. Ang naging unang pagkakataon ng pagsilay ko sa kanya ay ang panahong pinapagpahinga na sya ng Panginoong Diyos. Gayunpaman, mula nang natuto akong manalangin, mula sa panahon ng aking pagkabata, ay hindi na nawawaglit sa aking mga panalangin na sana ay gabayan ng Panginoong Diyos ang aming Tagapamahala sa pangunguna sa buong Iglesia. At alam ko na kahit mabuhay ako ng isang daang taon ay hindi ko matutumbasan ang lahat ng pagpapagal na nagawa ng aming mahal na kapatid.
Dalangin ko sa Panginoong Diyos na lalo pa Niyang kasihan ang buong Iglesia ni Cristo at ang kapatid na Eduardo V. Manalo na syang magpapatuloy sa pangunguna sa gawang paglilingkod sa ating Panginoong Diyos at sa ating Panginoong Jesucristo.
Mahal na mahal po namin kayo ka Erdy, nangangako po ako na yayakaping mahigpit ang aking pagka Iglesia ni Cristo hanggang dumating ang araw at oras na muli na po namin kayong kapiling.
. . .
Filed under: Iglesia ni Cristo | 12 Comments
Tags: Executive Minister, Iglesia ni Cristo, Ka Eraño G. Manalo, ka Erdy
78 days to go… and counting
time is not in my side now. yet rushing is not an answer. smooth reading… and prayers.
. . .
the last two exams, the 2nd rational and the 2nd comprehensive, were given to us. the 2nd rational exam result was good. i’m still in the top 100 and made my rank step in a higher level. the 2nd comprehensive’s result is not yet posted, but my classmates who have already seen the grades told me that i’m still the highest in our university (ows?).
. . .
by the way highway, i have just uploaded my newest laptop screenshot. feel free to drop a comment.
Filed under: board exam review, deskmod | Leave a Comment
Tags: board exam, ece, edge review center, exam, mac, screenshot, vista, windows
Thanksgiving Day! (CT-072609)
let the photos speak…
. . .
Filed under: Iglesia ni Cristo | Leave a Comment
Tags: central temple, Iglesia ni Cristo, tabernacle, thanksgiving day
vente anius
without further dramatic lines, i would like to greet my younger sister a happy birthday. may you have a successful life. vow.
Filed under: bert's day | 1 Comment
Tags: birthday, vente anius
Recent Entries
Categories
- bert's day (2)
- board exam review (9)
- chronicles (1)
- deskmod (1)
- engineer (1)
- gray (6)
- gupit binata (1)
- Iglesia ni Cristo (4)
- poem (5)
